درباره سرگذشت توماس کالودت (۲) (توسط : علی آقا)
.....متن کامل خاطرات سفر دریایی لورنت کلرک از فرانسه به آمریکا را که اکنون در آرشیو کتابخانه دانشگاه گلودت و نیز در کتابخانه موسسه ملی ناشنوایان میشل دولُپه پاریس نگهداری می شود ، خواندم و متوجه شدم که در کشتی ، توماس گلودت مانند یک شاگرد کوشا در حال گوش دادن به نظریات آموزشی لورنت کلرک و همچنین یادگیری زبان اشاره فرانسوی از او بود. ...
تنها اهمیت توماس گلودت این بود که با استفاده از نفوذ و آشنایی که در کنگره ملی آمریکا داشت ، موفق به گرفتن منابع عظیمی مالی از دولت فدرال گردید که برای مخارج آموزش ناشنوایان مانند: تاسیس مدارس به مصرف برسد. در حالیکه لورنت کلرک در پی ریزی پایه های آموزش ناشنوایان آمریکا ( که مورد نظر من است ) ، نقش مهمتری را داشت. حتی توماس گلودت چندین بار به عنوان رابط ، سخنرانی معلمش یعنی لورنت کلرک را که به زبان اشاره بود ، برای مقامات بلند پایه دولت فدرال آمریکا به زبان انگلیسی برمی گرداند. چون لورنت کلرک ، حرف نهایی در رابطه با موضوعات حول آموزش ناشنوایان را می زد.
اما متاسفانه به خاطر حضور طولانی ادوارد مانیو گلودت ( پسر توماس گلودت ) به عنوان اولین رئیس و موسس دانشگاه گلودت ، موجب تقویت هر چه بیشتر نام باباش در برابر معلم فرانسوی " لورنت کلرک " ( هرچند در اواخر عمرش ، تابعیت آمریکایی را بدست آورد ) ، گردید...
....حکایت اعتراض دانشجویان ناشنوای دانشگاه گلودت به ادوارد مانیو گلودت درموقع نصب مجسمه توماس گلودت با اولین شاگرد ناشنوای آمریکایی به نام آلیس ، خیلی مفصل است . به خصوص اصل نامه های اعتراض آمیز و حتی توهین آمیز آنان به ادوارد (پسر توماس گلودت) در حدود یک قرن پیش ، بالاخره برای اولین بار در پارسال و در حاشیه کنفرانس سالانه ناشنوایان آمریکا به نمایش گذاشته شد که نشان می دهد ناشنوایان از اینکه نام و شهرت لورنت کلرک ( که ناشنوا بود ) در مقابل توماس گلودت ( که شنوا بود ) رنگ می بازد ، سخت آزرده خاطر بودند و جویای علت نصب نکردن مجسمه آبرومندانه لورنت کلرک در محوطه دانشگاه گلودت بودند .....
...من فیلم کامل جلسه سئوال و جواب اون خانم کذایی با دانشجویان ناشنوای دانشگاه گلودت را تماشا کردم که دیدم چقدر نظریات مزخرف فلسفی در رابطه با زبان اشاره آمریکایی و رابط ناشنوایان را داشت لذا به دانشجویان دانشگاه گلودت حق دادم و با اعتراضات آنان همراهی شدم .......
کاش کینگ جوردن قبل از اینکه خیلی پیر بشود ؛ دو سه سال زودتر روند بازنشستگی و کناره گیری از ریاست دانشگاه گلودت را آغاز می کرد تا همیشه نام پر آوازه خویش را به عنوان اولین رئیس ناشنوا در طول تاریخ دانشگاه گلودت در یاد و خاطره ناشنوایان به صورت جاودان بماند. اما متاسفانه او با اقدام عجیب و نابینا مانندی (ظاهراً ناشی از کهولت سن اش بوده ) در انتخاب خانم رئیس جدید دانشگاه گلودت ، شهرت هفده ساله خود را به یک شبه از دست داد. اکنون هم کینگ جوردن اصلاً جرات ندارد که پا به محوطه دانشگاه گلودت بگذارد چون دانشجویان ناشنوا دیگر محلش نمی گذارد و احترامات لازم را به جا نمی آورد.......