با تشکر فراوان (آقای دشتی)

تقديم به وبلاگ ارتباطي و همه آنها

الفباي نگاه تو

من به آنها مي گويم تو مي شنوي، تو حرف مي زني، اما آنها باور نمي كنند. مي گويم اگر شما سخت مشغول گوش دادن به موسيقي باشيد و كسي شما را صدا بزند يا با شما حرف بزند، چرا نمي شنويد؟ آيا ناشنوا هستيد؟ من مي گويم كسي چه مي داند، شايد تو هميشه مشغول گوش دادن به موسيقي روشن آسمانها هستي ... شايد همسرايي هماهنگ فرشتگان، گوشهاي تو را قبضه كرده است.
من مي گويم شايد روزي كه خدا تكلم را آفريد و بين مردم تقسيم كرد پرتو تكلم، به جاي زبان، به چشمهاي تو رسيد. هر چه هست جاي دوري نرفته، چشمهاي تو جبران همه چيز است. چراغاني جشن پرشكوه چشمهاي تو، جاي خالي هر كمبودي را پر مي كند.
تو انگار پيش از خلقت، در خلوت خاموشي خدا، به دنيا آمده اي. در دنياي تو هيچ صدايي نيست. حتي صداي برگي كه بر برگي بيفتد.
الفباي نگاه تو ساده است. دستور زبان نگاه تو را بايد فرشتگان تدوين كنند و به مردم بياموزند.

 گفتگوهاي بي گفت و گو
 نوشته : دكتر قيصر امين پور