وقتی سه سال بودم، خانواده ام به ناشنوایی ام پی بردند از آن موقع تا حالا که ۱۵ سال می گذرد هرگز با من با اشاره صبحت نکردند.

میدانم چرا؟!

تا وقتی که  در منزل هستم باید سعی کنم از صدایم استفاده کنم چون اینطوری ، کار  آنها راحت میشود.

اما برای من ..... هیچ چاره ای ندارم.

سعی می کنم با روش مورد نظر آنها ارتباط برقرار کنم.

اما این راه برای من رضایت بخش نیست.

والدینم با زبان اشاره آشنایی ندارند.

نمیدانم به خاطر شرم است یا بی علاقگی؟

اصلا" اهمیت نمیدهم که صدای رادیو و ضبط را نمیشنوم.

اما مسئله ای که مرا رنج میدهد این است که نمیتوانم زبان اشاره پدر و مادرم را بشنوم.

منبع : (نشریه آوای نگاه- ترجمه : پرستو فرمهینی فراهانی)