استاد جبار باغچه بان (عسكر زاده ) يكي از خادمان پر تلاش فرهنگ  ايران و به معنی واقعي كلمه معلم بود.  زنده ياد باغچه بان سال 1298  شمسی آموزگاری  را در دبستان  (احمديه مرند ) آذربايجان آغاز كرد. وی مؤسس اولين كودكستان  (باغچه اطفال ) درتبريز بود . باغچه بان را بايد اولين كسي دانست كه در ايران، آموزش سمعی بصری  را به دستگاه آموزشی  كشور وارد كرد. وی  برای  اولين بار به فكر تعليم  و تربيت كودكان ناشنوا افتاد. در ابتدای  كار همه او را مورد  تمسخر قرار ميدادند، اما وی  طی  يك سال موفق شد به سه كودك ناشنوا خواندن و نوشتن بياموزد. شادروان باغچه بان  فعا ليت آموزشي خود را در شهر شيراز به  مدت شش سال و بعد از آن در تهران ادامه داد. وی نخستين دبستان ناشنوايان را در چهارراه حسن آباد در خانه ای  محقر تاسيس كرد. وی  روش آموزش الفبای دستی را اختراع كرد. همچنين درحين تعليم و تربيت به  روش ديگری  دست يافت كه امروزه  آن روش به  نام روش تركيبي معروف است و با گذشت اين همه سال به عنوان مترقی ترين روش در مدارس سراسر كشور استفاده مي شود.   وی كتب مختلفی را از جمله : كتابهای كودكان (بابا برفی…)،  كتاب  حساب  ويژه  و كتاب آموزش كر و لالها به رشته تحرير در آورد .

كشفيات وی عبارتند از:

- روش شفاهی  در تعليم ناشنوايان

- اختراع گوشی استخوانی يا تلفن گنگ

- کشف خواص صوتها وتقسيم بندی آنها

- تهيه وسايل مختلف بصری برای تدريس ناشنوايان

- اختراع  گاه نما و ....

سرانجام اين مرد شريف، معلم  دلسوز و مهربان، در روز چهارم آذر ماه 1345 ، در سن  82  سالگي ديده از جهان فرو بست.  در گيلان هر ساله  ياد بودی  در همين روز برای  اين معلم بزرگ  با حضور ناشنوايان موفق  و معلمين زحمتكش كه ادامه دهندگان  راه و منش آن  بزرگوار هستند بر گزار می گردد.