اهميت تشخيص زود رس ناشنوايي (قسمت سوم)

در سالهاي اول زندگي ، مغز كودك مانند اسفنج است و زبان را به سرعت ياد مي گيرد. اگر مشكل شنوايي او زود تشخيص داده نشده و كمك جدي و موثر انجام نگيرد، باعث ميشود كه بهترين سالهاي ياد گيري مهارت هاي ارتباطي از دست برود (تا سن 7 سالگي) . آموزش اختصاصي هر چه زودتر شروع شود.

كودك نحوه ارتباط را بهتر ياد ميگيرد، والدين بايد به  دقت علائم شنوايي در كودك را  در نظر داشته باشند. وقتي صداي بلندي ناگهان به گوش ميرسد، آيا كودك تعجب مي كند يا چشم ها را به هم مي زند؟ همزمان با رشد آيا به صداهاي آشنا برمي گردد و لبخند مي زند؟ آيا در 18 ماهگي چند كلمه اي تلفظ مي كند؟ آيا  در سن 3 يا 4 سالگي لغات زيادي را به روشني ادا مي كند؟ اگر نه، او مشكل شنوايي دارد، همين كه به وجود مشكل شك كرديد؛ شنوايي كودك را امتحان كنيد.

اگر به نظر برسد كه كودك درست نمي شنود، در هر موقعيت ممكن او را براي آزمايش پيش يك متخصص ببريد.

اگر از سنين پايين به كودك ناشنوا درك كافي و كمك براي ياد گيري ارتباط داده نشود، ناشنوايي ميتواند يكي از مشكل ترين ،  منزوي كننده ترين و پيچيده ترين معلوليت ها باشد. اين دو داستان (تونيو – ساندرا) ، نتيجه تشخيص زود رس ناشنوايي و كمك رساني به موقع به او را نشان مي دهد.